Ik heb lang gedacht dat rust iets was wat je moest leren.
Dat je er moeite voor moest doen.
Dat stilte iets was wat je bereikte na genoeg werken aan jezelf.
Maar mijn lichaam vertelde me iets anders.
Steeds weer merkte ik: het moment dat ik mijn adem verzachtte, veranderde er iets.
Niet in mijn hoofd, maar dieper.
In mijn borst.
In mijn buik.
In mijn zenuwstelsel.
Alsof mijn lichaam fluisterde: je bent veilig.
Vanaf dat punt begon ik te begrijpen dat ontspanning geen prestatie is,
maar een herinnering.
En dat onze adem de taal spreekt die ons systeem begrijpt.
Niet iedereen op dezelfde manier.
Niet in hetzelfde tempo.
Je Human Design laat zien waar jij spanning vasthoudt.
Je adem laat zien hoe je weer terugkeert naar jezelf.
Ieder vogeltje ademd zoals hij gebekt is
Welk type ben jij?
Tot slot
Je adem weet wie je bent, nog vóór je hoofd het begrijpt.
Misschien mag jij vertragen.
Misschien ontladen.
Misschien zakken.
Misschien je eigen ritme hervinden.
Je Human Design wijst de plek waar je spanning draagt.
Je adem wijst de weg naar huis.